గాజియాబాద్ ఘటనతో దేశవ్యాప్తంగా చర్చ: పిల్లలను కొరియన్ డ్రామాలు, ఆన్‌లైన్ గేమ్స్ ఎలా బానిసల్ని చేస్తున్నాయి?

 

 

 

ఉత్తరప్రదేశ్‌లోని గాజియాబాద్ నగరంలో ఇటీవల చోటుచేసుకున్న హృదయవిదారక సంఘటన దేశవ్యాప్తంగా తీవ్ర చర్చకు దారితీసింది. భారత్ సిటీ అపార్ట్‌మెంట్‌లో నివసిస్తున్న ముగ్గురు  మైనర్ అక్కాచెల్లెల్లు అర్ధరాత్రి సమయంలో తొమ్మిదో అంతస్తు నుంచి దూకి ప్రాణాలు కోల్పోవడం సమాజాన్ని షాక్‌కు గురిచేసింది. ప్రాథమిక దర్యాప్తులో, వారు కొరియన్ డ్రామాలు మరియు ఆన్‌లైన్ గేమ్స్‌కు తీవ్రమైన మానసిక బానిసత్వానికి గురైనట్లు పోలీసులకు సంకేతాలు లభించాయి. 

గదిని లోపల నుంచి తాళం వేసుకుని, కుటుంబ సభ్యులు నిద్రలో ఉండగానే ఈ అఘాయిత్యానికి పాల్పడటం అనేక అనుమానాలు, భయాలను రేకెత్తిస్తోంది. ఈ ఘటన కేవలం ఒక కుటుంబ విషాదం మాత్రమే కాకుండా, నేటి తరం పిల్లలు ఎదుర్కొంటున్న డిజిటల్ ప్రమాదాలు, భావోద్వేగ ఒంటరితనం, తల్లిదండ్రుల అప్రమత్తత లోపం వంటి అంశాలపై దేశం మొత్తం ఆలోచించాల్సిన పరిస్థితిని తీసుకొచ్చింది.

ఈ ఘటన కేవలం ఒక కుటుంబానికి చెందిన దురదృష్టకథ కాదు. ఇది నేటి పిల్లలు ఎదుర్కొంటున్న డిజిటల్ అడిక్షన్, భావోద్వేగ ఒంటరితనం, పేరెంటల్ గ్యాప్ వంటి సమస్యలకు అద్దం పడుతోంది.

 

పిల్లలు కొరియన్ డ్రామాల వైపు ఎందుకు ఆకర్షితులవుతున్నారు?

 

నేటి తరం పిల్లలు కొరియన్ డ్రామాల వైపు ఎక్కువగా ఆకర్షితులవడానికి ప్రధాన కారణం అవి చూపించే రంగుల ప్రపంచం, భావోద్వేగ కథనం, మృదువైన ప్రేమాభివ్యక్తి. ఈ డ్రామాల్లో హింస, అశ్లీలత తక్కువగా ఉండటం, కుటుంబ బంధాలు, స్నేహం, త్యాగం లాంటి అంశాలు ఎక్కువగా ఉండటం వల్ల పిల్లల మనసుకు అవి భద్రత కలిగిన ప్రపంచంలా అనిపిస్తున్నాయి. 

చదువు ఒత్తిడి, పోటీ, తల్లిదండ్రుల బిజీ జీవితం వల్ల ఇంట్లో దొరకని శ్రద్ధను, అర్థం చేసుకునే భావాన్ని ఈ డ్రామాల పాత్రల ద్వారా పిల్లలు పొందుతున్నట్లు భావిస్తున్నారు. అందమైన లొకేషన్లు, స్టైలిష్ పాత్రలు, సంగీతం కూడా ఈ ఆకర్షణను మరింత పెంచుతున్నాయి.

 

ఇంకొక ముఖ్యమైన కారణం పిల్లలలో పెరుగుతున్న ఒంటరితనం మరియు భావోద్వేగ ఖాళీ. స్నేహితులతో బయట ఆడుకునే అవకాశాలు తగ్గిపోవడం, ఎక్కువ సమయం ఫోన్ లేదా టాబ్లెట్‌తో గడపడం వల్ల పిల్లలు వర్చువల్ ప్రపంచానికి దగ్గరవుతున్నారు.

 కొరియన్ డ్రామాల్లో చూపించే ఆదర్శ ప్రేమ, సంపూర్ణ అర్థం చేసుకునే పాత్రలు నిజ జీవితంలో దొరకని అనుభూతిని కలిగిస్తున్నాయి. దీంతో పిల్లలు క్రమంగా నిజ జీవిత సమస్యల నుంచి తప్పించుకుని, ఆ డ్రామాల ప్రపంచాన్నే తమ నిజమైన ప్రపంచంలా భావించడం ప్రారంభిస్తున్నారు.

 

పిల్లలకు ఇది నిజ జీవితానికి ప్రత్యామ్నాయంగా మారుతోంది. చదువు ఒత్తిడి, కుటుంబంలో మాట్లాడే అవకాశం లేకపోవడం, స్నేహితుల కొరత… ఇవన్నీ కలిసి పిల్లలను ఈ ఊహా ప్రపంచంలోకి నెట్టేస్తున్నాయి.

 

నిపుణుల మాటల్లో చెప్పాలంటే —

“పిల్లలు తమకు దొరకని ప్రేమను, అర్థం చేసుకునే వ్యక్తిని స్క్రీన్ మీద వెతుకుతున్నారు.”

ఇది నేటి పిల్లల మానసిక స్థితిని స్పష్టంగా వివరిస్తుంది. ఇంట్లో తల్లిదండ్రుల బిజీ జీవితం, భావోద్వేగ సంభాషణల కొరత, స్నేహితులతో కలిసిమెలిసి గడిపే సమయం తగ్గిపోవడం వల్ల పిల్లలు ఒంటరితనానికి గురవుతున్నారు. 

ఈ ఖాళీని భర్తీ చేయడానికి వారు మొబైల్ స్క్రీన్‌ను ఆశ్రయిస్తున్నారు. అక్కడ వారికి ఎప్పుడూ నవ్వుతూ మాట్లాడే పాత్రలు, వినిపించే మాటలు, అర్థం చేసుకునే భావోద్వేగాలు కనిపిస్తున్నాయి. దీంతో నిజ జీవితంలో దొరకని అనుబంధాన్ని వారు డిజిటల్ ప్రపంచంలో వెతుక్కుంటున్నారు.

 ఇవి కూడా చదవండి 

డిజిటల్ భద్రత పాఠాలు  పాఠశాలల్లో ఎందుకు అవసరం ?

కొరియన్ గేమ్స్ – సరదా ఆటలేనా? ప్రమాదకర ఉచ్చా?

 

తాజాగా వెలుగులోకి వస్తున్న విషయం ఏమిటంటే, కొన్ని కొరియన్ ఆధారిత ఆన్‌లైన్ గేమ్స్ కేవలం సరదా ఆటలుగా కాకుండా, పిల్లలను మెల్లగా మానసిక బానిసత్వంలోకి నెట్టే ఉచ్చులా మారుతున్నాయి. ఈ గేమ్స్‌లో రోజువారీ టాస్కులు, రివార్డ్స్, లెవెల్స్‌తో పాటు వర్చువల్ సంబంధాలు కూడా ఉంటాయి.

 “నువ్వే నా ప్రపంచం”, “నువ్వు లేకపోతే నేను బాధపడతాను” వంటి భావోద్వేగ సందేశాలు పిల్లల మనసును బలంగా కట్టిపడేస్తున్నాయి. వయస్సు పరంగా ఇంకా పరిపక్వత రాని పిల్లలు, ఈ గేమ్ పాత్రలను నిజమైన మనుషుల్లా భావించడం ప్రారంభించి, క్రమంగా నిజ జీవితం నుంచి దూరమవుతున్నారు. ఇదే ఈ గేమ్స్‌లోని అసలైన ప్రమాదం అని నిపుణులు హెచ్చరిస్తున్నారు.

 

గేమ్స్‌లో ఉపయోగించే టెక్నిక్స్ – పిల్లల మనసుపై ప్రభావం

 

కొన్ని ఆన్‌లైన్ గేమ్స్ పిల్లలను ఆకట్టుకునేందుకు ప్రత్యేకమైన మానసిక టెక్నిక్స్‌ను ఉపయోగిస్తున్నాయి. రోజువారీ టాస్కులు అనే పేరుతో ప్రతి రోజు తప్పకుండా పూర్తి చేయాల్సిన పనులు ఇస్తారు. 

అవి చేయకపోతే ఏదో కోల్పోతున్నామన్న భయం పిల్లల్లో కలుగుతుంది. దీనితో పాటు రివార్డ్స్ & లెవెల్స్ వ్యవస్థ ద్వారా చిన్న విజయం కూడా పెద్ద ఆనందంగా చూపిస్తారు. దీంతో పిల్లల మెదడులో డోపమైన్ విడుదలై, మళ్లీ మళ్లీ అదే గేమ్ ఆడాలనే కోరిక పెరుగుతుంది.

 

ఇంకా ప్రమాదకరమైన అంశం వర్చువల్ ప్రేమ, భావోద్వేగ బంధం. గేమ్‌లోని పాత్రలు “నువ్వే నా ప్రపంచం”, “నువ్వు లేకపోతే నేను బతకలేను” వంటి సందేశాలు పంపుతూ పిల్లలను భావోద్వేగంగా కట్టిపడేస్తాయి. 

నిజం–ఊహ మధ్య తేడా స్పష్టంగా తెలియని వయసులో ఉన్న పిల్లలు, ఈ గేమ్ క్యారెక్టర్లను నిజమైన మనుషుల్లా భావించడం మొదలుపెడుతున్నారు. ఫలితంగా వారు నిజ జీవిత సంబంధాలకంటే గేమ్ ప్రపంచానికే ఎక్కువ ప్రాధాన్యం ఇవ్వడం ప్రారంభిస్తారు. 

ఇదే ఈ టెక్నిక్స్ పిల్లల మెదడుపై చూపిస్తున్న తీవ్రమైన, దీర్ఘకాలిక ప్రభావం అని నిపుణులు హెచ్చరిస్తున్నారు..

 

కుటుంబంలో ఎక్కడ మొదలైంది ఈ సమస్య?

 

నేటి సమాజంలో పిల్లలపై డిజిటల్ ప్రభావం పెరగడానికి మొదటి కారణం కుటుంబంలోనే మొదలవుతోంది. తల్లిదండ్రుల బిజీ జీవితం పిల్లలతో గడిపే సమయాన్ని గణనీయంగా తగ్గించింది.

 ఉద్యోగాలు, ఆర్థిక ఒత్తిడులు, రోజువారీ బాధ్యతల మధ్య పిల్లలతో కూర్చుని మాట్లాడే అవకాశం లేకుండా పోయింది. దీంతో పిల్లలు తమ భావాలను బయట చెప్పుకునే వ్యక్తిని ఇంట్లో కాకుండా మొబైల్ స్క్రీన్‌లో వెతుక్కోవాల్సి వస్తోంది.

 

రెండవ కారణం భావోద్వేగ సంభాషణ లోపం. చాలా కుటుంబాల్లో “చదువుకో”, “ఫోన్ పెట్టు”, “ఇది చేయకూడదు” అనే ఆదేశాలే ఎక్కువగా వినిపిస్తున్నాయి. పిల్లల మనసులో ఏముంది? వాళ్లు ఏమనుకుంటున్నారు? ఏది వారిని బాధపెడుతోంది? అనే విషయాలు తెలుసుకునే ప్రయత్నం చాలా తక్కువగా జరుగుతోంది. 

ఈ భావోద్వేగ ఖాళీ పిల్లలను నెమ్మదిగా ఒంటరితనంలోకి, అక్కడి నుంచి డిజిటల్ ప్రపంచం వైపు నెట్టేస్తోంది.

 

మూడవది కరోనా తర్వాత మారిన జీవనశైలి. పాండమిక్ సమయంలో ఆన్‌లైన్ క్లాసులు, ఇంట్లోనే ఉండటం తప్పనిసరి అయింది. 

అప్పట్లో మొదలైన అధిక స్క్రీన్ టైమ్ ఇప్పుడు కూడా అలవాటుగా మారింది. బయట ఆడటం, స్నేహితులతో కలవడం తగ్గిపోయి, ఫోన్‌నే ప్రపంచంగా భావించే పరిస్థితి ఏర్పడింది.

 

హెచ్చరిక సంకేతాలు – తల్లిదండ్రులు గమనించాల్సినవి

 

పిల్లల్లో ఈ లక్షణాలు కనిపిస్తే తల్లిదండ్రులు వెంటనే అప్రమత్తం కావాలి. రాత్రిళ్లు నిద్ర లేకపోవడం, ఫోన్ లేకపోతే తీవ్ర అసహనం లేదా కోపం చూపించడం మొదటి హెచ్చరికలు. 

కుటుంబ సభ్యులతో మాట్లాడకుండా ఒంటరిగా ఉండటం, బయటికి వెళ్లే ఆసక్తి తగ్గిపోవడం కూడా ప్రమాద సూచకాలు. ముఖ్యంగా, పిల్లలు ఎక్కువగా ఊహా ప్రపంచంలో మునిగిపోవడం, నిజ జీవితంపై ఆసక్తి కోల్పోవడం డిజిటల్ అడిక్షన్‌కు స్పష్టమైన సంకేతాలు అని మానసిక నిపుణులు చెబుతున్నారు. 

ఈ లక్షణాలను నిర్లక్ష్యం చేయకుండా, సమయానుకూలంగా చర్యలు తీసుకోవడమే పిల్లల భవిష్యత్తును కాపాడే మార్గం.

తల్లిదండ్రులు చేసే సాధారణ తప్పులు
 

పిల్లల డిజిటల్ బానిసత్వం పెరగడానికి తల్లిదండ్రుల అనుకోని తప్పిదాలే చాలాసార్లు కారణమవుతున్నాయి. “అందరి పిల్లలూ ఫోన్ చూస్తున్నారు కదా” అని సమస్యను తేలికగా తీసుకోవడం మొదటి తప్పు. 

అలాగే, ఒక్కసారిగా ఫోన్ తీసేయడం లేదా గట్టిగా నిషేధాలు విధించడం పిల్లల్లో తిరుగుబాటు భావనను పెంచుతుంది. మరోవైపు, పిల్లల భావాలను పట్టించుకోకుండా ఆదేశాలకే పరిమితమవడం, లేదా గోప్యత పేరుతో పూర్తిగా వదిలేయడం కూడా ప్రమాదకరం. 

ఈ రెండు అంచుల మధ్య సరైన సమతుల్యత లేకపోవడం వల్లే పిల్లలు మరింతగా ఆన్‌లైన్ ప్రపంచంలోకి జారిపోతున్నారని మానసిక నిపుణులు హెచ్చరిస్తున్నారు.

 

 

డిజిటల్ పేరెంటింగ్ అంటే ఏమిటి?

 

డిజిటల్ పేరెంటింగ్ అనేది పిల్లలకు ఫోన్, టాబ్లెట్ లేదా ఇంటర్నెట్ ఇవ్వడమే కాదు; వారు ఆ డిజిటల్ ప్రపంచాన్ని ఎలా, ఎంత, ఎందుకు ఉపయోగిస్తున్నారో తెలుసుకుని మార్గనిర్దేశం చేయడమే. 

నేటి పరిస్థితుల్లో మొబైల్ పిల్లల జీవితంలో ఒక భాగంగా మారింది. అప్పుడు తల్లిదండ్రుల పాత్ర కూడా మారాలి. పిల్లలు ఏ యాప్‌లు వాడుతున్నారు, ఏ కంటెంట్ చూస్తున్నారు, ఎవరితో మాట్లాడుతున్నారు అనే విషయాలపై అవగాహన కలిగి ఉండటమే నిజమైన డిజిటల్ పేరెంటింగ్. 

ఇది నియంత్రణకంటే బాధ్యత, నిషేధం కంటే సహకారం మీద ఆధారపడి ఉంటుంది.

 

డిజిటల్ పేరెంటింగ్‌లో ముఖ్యమైన అంశం ఫోన్ ఇవ్వడమే కాదు, సరైన గైడెన్స్ ఇవ్వడం. చాలా మంది తల్లిదండ్రులు పిల్లలు ఏడుస్తున్నారు లేదా బిజీగా ఉండాలనే ఉద్దేశంతో ఫోన్ ఇచ్చేస్తారు. కానీ ఫోన్ ఇచ్చిన తర్వాత ఏమవుతోంది అన్నది పట్టించుకోరు. 

పిల్లల వయసుకు తగిన కంటెంట్ ఏమిటి? ఏ గేమ్స్ ప్రమాదకరం? సోషల్ మీడియాలో ఏమి జాగ్రత్తలు అవసరం? ఇవన్నీ పిల్లలకు నెమ్మదిగా అర్థమయ్యేలా చెప్పాలి. తల్లిదండ్రులే మొదట ఉదాహరణగా ఉండి, ఫోన్ వినియోగంలో సమతుల్యత చూపించాలి.

 

మూడవ ముఖ్య అంశం పేరెంటల్ కంట్రోల్స్ మరియు పర్యవేక్షణ. పిల్లల మొబైల్‌లో పేరెంటల్ కంట్రోల్ సెట్టింగ్స్ వాడడం, స్క్రీన్ టైమ్ పరిమితులు పెట్టడం, యాప్ డౌన్‌లోడ్స్‌ను నియంత్రించడం చాలా అవసరం. ఇది పిల్లల గోప్యతను హరించడం కాదు, వారి భద్రతను కాపాడే చర్య. 

పిల్లల అకౌంట్స్‌ను అప్పుడప్పుడూ పర్యవేక్షించడం ద్వారా వారు ఎటువంటి ప్రమాదకర కంటెంట్ వైపు వెళ్లకుండా చూసుకోవచ్చు. డిజిటల్ పేరెంటింగ్ అంటే భయపెట్టే నియంత్రణ కాదు; ప్రేమతో, అవగాహనతో చేసే పిల్లల మొబైల్ నియంత్రణ.

 

పిల్లలను ఈ మాయలో నుంచి బయటపడేయాలంటే?

 

మొదట – నిషేధం కాదు, సంభాషణ.

పిల్లలతో స్నేహపూర్వకంగా మాట్లాడాలి. వారి ఇష్టాలు, భయాలు, కలలు ఏమిటో తెలుసుకోవాలి. తప్పు చేసినా మందలించే ముందు వినాలి. మాట్లాడే అవకాశం దొరికినప్పుడు పిల్లలు తమలోని ఒత్తిడిని బయటపెడతారు.

 

రెండోది – స్క్రీన్ టైమ్ నియంత్రణ.

రోజుకు ఒక పరిమితిని స్పష్టంగా నిర్ణయించాలి. ముఖ్యంగా రాత్రి సమయంలో ఫోన్‌ను బెడ్‌రూమ్‌లోకి అనుమతించకూడదు. ఇది నిద్ర, మానసిక ఆరోగ్యంపై మంచి ప్రభావం చూపిస్తుంది.

 

మూడోది – ప్రత్యామ్నాయ ప్రపంచం చూపించడం.

క్రీడలు, సంగీతం, కళలు, కుటుంబంతో గడిపే సమయం వంటి వాటిని పిల్లల జీవితంలో భాగం చేయాలి. స్క్రీన్ వెలుపల కూడా ఆనందం ఉందని అనుభవంతో చూపించగలిగితేనే పిల్లలు డిజిటల్ ప్రపంచం నుంచి బయటకు వస్తారు.

 

అవసరమైతే – కౌన్సెలింగ్.

మానసిక నిపుణులను సంప్రదించడం అవమానం కాదు. ఇది పిల్లల భవిష్యత్తుపై బాధ్యతగా తీసుకునే నిర్ణయం. తొందరగా సహాయం తీసుకుంటే సమస్య తీవ్రం కాకముందే పరిష్కారం దొరుకుతుంది.

 

స్కూల్స్, సమాజం పాత్ర

 

ఈ సమస్యను కుటుంబ స్థాయిలోనే కాదు, సమాజ స్థాయిలో కూడా ఎదుర్కోవాలి. విద్యాసంస్థల్లో డిజిటల్ అవేర్‌నెస్ క్లాసులు, పేరెంటింగ్ సెమినార్లు, మానసిక ఆరోగ్యంపై చర్చలు నిర్వహించాల్సిన అవసరం ఉందని విద్యావేత్తలు సూచిస్తున్నారు. పిల్లలు, తల్లిదండ్రులు ఇద్దరికీ అవగాహన కల్పించగలిగితేనే దీర్ఘకాలిక మార్పు సాధ్యం.

 

కొరియన్ సంస్కృతి తప్పు కాదు – అతి మోజే ప్రమాదం

 

ఇక్కడ ఒక విషయం స్పష్టంగా చెప్పాలి. South Korea సంస్కృతి, సంగీతం, డ్రామాలు తప్పు కావు. కానీ వయసుకు మించిన కంటెంట్‌ను నియంత్రణ లేకుండా వినియోగించడం పిల్లలకు ప్రమాదకరంగా మారుతోంది. మితిమీరిన ఆసక్తి, నియంత్రణలేని వినియోగమే అసలు సమస్య.

మానసిక ఆరోగ్యం – అపోహలు & నిజాలు

 

మన సమాజంలో ఇప్పటికీ మానసిక ఆరోగ్యం గురించి అనేక అపోహలు ఉన్నాయి. ముఖ్యంగా కౌన్సెలింగ్ అంటే పిచ్చివాళ్లకు మాత్రమే అనే భావన చాలామందిలో ఉంది. ఇది పూర్తిగా తప్పు. 

కౌన్సెలింగ్ అనేది మనసులోని గందరగోళాన్ని సర్దుబాటు చేసుకునే ఒక శాస్త్రీయ సహాయ విధానం. శారీరక నొప్పి అయితే డాక్టర్ దగ్గరకు వెళ్లినట్లే, మనసుకు నొప్పి అయితే కౌన్సెలర్ లేదా మానసిక నిపుణుడిని సంప్రదించడం సహజమైన విషయం. ఇందులో సిగ్గుపడాల్సిందేమీ లేదు.

 

అలాగే సహాయం తీసుకోవడం బలహీనత అనే భావన కూడా ఒక పెద్ద అపోహ. నిజానికి, సమస్య ఉందని గుర్తించి సహాయం కోరడం గొప్ప ధైర్యం.

 పిల్లల్లో మానసిక ఒత్తిడి, భయం, ఒంటరితనం, డిజిటల్ అడిక్షన్ వంటి లక్షణాలు కనిపించినప్పుడు “ఇది చిన్న విషయం” అని వదిలేయడం ప్రమాదకరం. తల్లిదండ్రులు ముందడుగు వేసి సహాయం కోరితేనే పిల్లలు మానసికంగా బలపడతారు.

 

అత్యంత ముఖ్యమైన నిజం ఏమిటంటే — సమయానికి తీసుకునే సహాయమే జీవితాన్ని రక్షిస్తుంది. మొదటి దశలోనే కౌన్సెలింగ్, సరైన గైడెన్స్ అందితే పెద్ద సమస్యలు తప్పించుకోవచ్చు. ఆలస్యం చేస్తే చిన్న ఒత్తిడి పెద్ద మానసిక సమస్యగా మారే అవకాశం ఉంది.

 మానసిక ఆరోగ్యాన్ని నిర్లక్ష్యం చేయకుండా, శారీరక ఆరోగ్యంతో సమానంగా చూసినప్పుడే పిల్లలు, కుటుంబాలు, సమాజం మొత్తం ఆరోగ్యంగా ముందుకు సాగగలుగుతాయి.

ప్రభుత్వం, చట్టాలు, గైడ్‌లైన్స్ – పిల్లల ఆన్‌లైన్ భద్రత

పిల్లల ఆన్‌లైన్ భద్రతపై ప్రభుత్వం స్పష్టమైన సూచనలు ఇస్తోంది. భారతదేశం లో పిల్లలు ఇంటర్నెట్, మొబైల్ యాప్‌లు, ఆన్‌లైన్ గేమ్స్ వాడేటప్పుడు తల్లిదండ్రుల పర్యవేక్షణ తప్పనిసరిగా ఉండాలని కేంద్ర, రాష్ట్ర ప్రభుత్వాలు హెచ్చరిస్తున్నాయి. 

వయసుకు తగిన కంటెంట్ మాత్రమే చూడాలి, అన్యులితో ఆన్‌లైన్ చాటింగ్‌ను నియంత్రించాలి, వ్యక్తిగత సమాచారం (ఫోటోలు, అడ్రస్, స్కూల్ వివరాలు) పంచుకోకూడదని స్పష్టంగా సూచిస్తున్నారు. ముఖ్యంగా మైనర్ల విషయంలో “సేఫ్ ఇంటర్నెట్ వినియోగం” అనేది కుటుంబ బాధ్యతగా ప్రభుత్వం చెబుతోంది.

 

సైబర్ నేరాల నుంచి పిల్లలను కాపాడేందుకు సైబర్ సేఫ్టీ హెల్ప్‌లైన్స్ అందుబాటులో ఉన్నాయి. ఆన్‌లైన్ మోసాలు, బెదిరింపులు, అనుచిత కంటెంట్, గేమింగ్ అడిక్షన్ వంటి సమస్యలు ఎదురైతే వెంటనే ఫిర్యాదు చేయాలని అధికారులు సూచిస్తున్నారు. 

ఫోన్ కాల్, ఆన్‌లైన్ పోర్టల్స్ ద్వారా సైబర్ ఫిర్యాదు నమోదు చేసే అవకాశం ఉంది. తల్లిదండ్రులు ఈ హెల్ప్‌లైన్స్ గురించి ముందుగానే తెలుసుకుని, అవసరమైనప్పుడు ఆలస్యం చేయకుండా చర్యలు తీసుకోవడం చాలా ముఖ్యం.

 

ఇక స్కూల్ లెవల్ పాలసీలు కూడా కీలక పాత్ర పోషించాలి. పాఠశాలల్లో డిజిటల్ అవేర్‌నెస్ క్లాసులు, ఆన్‌లైన్ భద్రతపై అవగాహన సెషన్లు నిర్వహించాల్సిన అవసరం ఉందని విద్యావేత్తలు చెబుతున్నారు.

 మొబైల్ వినియోగంపై స్పష్టమైన స్కూల్ నిబంధనలు, కౌన్సెలింగ్ సపోర్ట్, తల్లిదండ్రుల–ఉపాధ్యాయ సమావేశాల్లో డిజిటల్ సమస్యలపై చర్చలు జరగాలి. ప్రభుత్వం, స్కూల్, కుటుంబం – ఈ మూడు కలిసి పనిచేసినప్పుడే పిల్లల ఆన్‌లైన్ భద్రత నిజంగా సాధ్యమవుతుంది.

 

ముగింపు

 

గాజియాబాద్ ఘటన మనందరికీ ఒక పెద్ద హెచ్చరిక. పిల్లల చేతిలో ఫోన్ పెట్టడం సులభమే. కానీ వారి మనసును అర్థం చేసుకోవడం కష్టం. ఈ రోజు మనం చూపించే జాగ్రత్తే రేపటి పిల్లల భద్రత. పిల్లలతో మాట్లాడండి. వారి ప్రపంచంలోకి వెళ్లండి. డిజిటల్ ప్రపంచం కన్నా నిజమైన ప్రపంచం ఎంత విలువైనదో వారికి అర్థమయ్యేలా చేయండి. 

-తటవర్తి భద్రిరాజు